emosi #3

lima pagi. rindunya manusia itu. tiba-tiba relung ini meraung kuat. kan alangkah hebat kalau perasaan setinggi langit ni dia tahu. ah. angan. tak sampai ke mana kalau aku merindu dia saja. aku ini diajar tidak harapkan balasan sayang si manusia. tapi naluri gadis aku sentiasa haus untuk meneguk kasih homosapien. salah kah untuk memasang harapan yang kabur? atau paling tepat, harapan yang unrealistic. maaflah. aku bukan malaikat. aku ni manusia jalanan. yang normal. yang harapkan cinta sempurna.