sekarang, mood aku tengah kacau bilau. dah beli air teh o tapi tak berjaya padamkan kegeraman. dah le tak sedap. dua ringgit pulak tu. teh o buatan aku pun lagi kaw.
untuk pengetahuan;
aku baru balik dari kelas memandu. dan sekarang, di rumah tiada siapa-siapa. maka, memang tiada siapa-siapa lah yang tengok muka aku tengah monyok gila nak mampos ni. kaki kiri aku lagi sakit. benci!
enjin dah berapa kali mati. satu kali kat jalan raya besar, dua tiga kali kat pusat latihan. terbanyak kali masa atas bukit. anytime aku boleh mati, tau?
dah le kaki aku tak sampai clutch sebenarnya. walau kerusi dah ditarik ke depan sampai habis, hujung kaki kiri je yang sentuh clutch. kalau nak tekan sampai habis, memang kaki dan kedudukan badan sungguh tak selesa. jadik, faham tak kenapa aku selalu termati enjin?
lepas tu, bila nak buat parking, aku sampai sekarang taktau tiang nombor satu tu yang mana. aku nampak ada banyak tiang ok.
dalam hati ni, aku maki-maki. bukan aku marah uncle tu. dia tak salah. aku ni ha. geram tau tak. geraaaaaaam.
praktikal dengan teori, seriously, jauh beza. apa yang aku baca dan hafal, hilang macam tu bila masuk kereta. aku faham apa yang uncle cakap, tapi, tu la.
i'm fucking fed up.
nak quit?
kerja gila. abah dah bayar banyak duit, pastu suka-suka hati kau nak berhenti. kalau sepuluh ringgit, takpe lah kan. ini dah cecah beratus.
stress aku.
dah le, aku nak solat.
hati rasa tak senang.
nak nangis pun ada.
p/s : bila buat parking tadi, ada dua tiang jatuh. dammit.
dah le, aku nak solat.
hati rasa tak senang.
nak nangis pun ada.
p/s : bila buat parking tadi, ada dua tiang jatuh. dammit.